Zasiedzenie nieruchomości polega na tym, że osoba, która nie jest jej właścicielem, a jedynie posiadaczem samoistnym nieruchomości może nabyć prawo jej własności, o ile posiada ją nieprzerwanie przez określony czas.

Nieruchomość można przejąć na własność po 30 latach jej posiadania, nawet w sytuacji, gdy posiadanie zostało uzyskane w złej wierze. Dzieje się tak w sytuacji, gdy posiadacz nieruchomości zarządza nią, mając świadomość braku prawa własności, np. najemca nie zwrócił lokalu po wygaśnięciu umowy najmu lub rolnik zaczął uprawiać grunt bez zawarcia stosownej umowy dzierżawy.

Jeśli posiadacz samoistny uzyskał posiadanie nieruchomości w dobrej wierze, to może on uzyskać prawo jej własności po 20 latach. O dobrej wierze możemy mówić w sytuacji, gdy posiadacz nieruchomości użytkował ją, nie mając świadomości, że nie jest ona jego własnością.

Nabycie nieruchomości wskutek zasiedzenia następuje z mocy prawa. Wystąpienie przesłanek zasiedzenia musi zostać potwierdzone przez sąd. Musimy między innymi udowodnić posiadanie samoistne. Polega ono na tym, że będąc przekonanym o należącym do nas prawie własności, zarządzamy nieruchomością tak, jak byśmy byli jej właścicielami. Składa się na to realizacja remontów, utrzymywanie właściwego stanu technicznego nieruchomości, płacenie podatków, a w przypadku gruntów ornych regularna uprawa ziemi. O posiadaniu samoistnym nie możemy mówić, jeśli władanie nieruchomości odbywało się na zasadach najmu lub dzierżawy.

Przejęcia nieruchomości na własność poprzez zasiedzenie może dokonać każda osoba fizyczna, prawna oraz jednostka organizacyjna, posiadającą zdolność do czynności prawnych. Poprzez zasiedzenie można przejąć każdą nieruchomość, w przypadku której możliwe jest przeniesienie prawa własności. Tym samym zasiedzenie dotyczy zarówno działek, nieruchomości lokalowych, stanowiących odrębną własność, jak i gruntów rolnych.

Zarówno posiadacz nieruchomości w dobrej, jak i w złej wierze, staje się jej właścicielem po spełnieniu warunków określonych w Kodeksie Cywilnym. Fakt ten musi zostać stwierdzony przez sąd, aby mieć podstawę do dokonania zmiany własności w księdze wieczystej nieruchomości.
Sąd wydaje orzeczenie po przeprowadzeniu postępowania nieprocesowego na wniosek posiadacza nieruchomości. W uzasadnieniu wniosku należy podać wszystkie okoliczności, które wskazują na zasiedzenie nieruchomości, w tym okres samoistnego, nieprzerwanego posiadania nieruchomości. Postanowienie sądu nie przenosi prawa własności, a jedynie stwierdza fakt jej zasiedzenia.